منِ ناشناس

توماهی ومن ماهی این برکه ی کاشی،اندوه بزرگیست زمانی که نباشی

آقای شین:)

یه دانشجوی پسر هم رشته ای و هم ترم داریم که تقریبا 99درصد هم ترمیا ازش بدشون میاد.از همون روزای اول ترم اول همه با یه حالت مسخره ای فامیلشو صدامیزدن البته پشت سرش(آقای شین).
این آقای شین هنوزم که هنوزِ همه به مسخره میگیرنش(البته بازم تاکید میکنم در مقابلش همه بهش احترام میذارن ولی پشت سرش حتی فامیلش رو هم با حالت مسخره ای تلفظ می کنن و اسمش که توی جمع میاد همه خنده اشون میگیره.البته فک کنم خودش از این قضیه چیزی بدونه).
من خودم بااین شخصه این آقای شین مشکلی نداشتم و ندارم چون کلا با پسرای کلاسمون در حد سلامم حرف نمیزنم و برخوردی باهاشون نداشتم که بدونم هرکدوم در چه حد باشخصیتن.
اما خب با توجه به تعارف دیگران یه عده از هم کلاسی ها جنتلمن شناخته شدن و این آقای شین هم یه جورایی خَز.
یه با با دوستم سوار اسانسور شدیم و یکی از هم کلاسی های به ظاهرجنتلمن هم سوار شد.من و اون جنتلمن روبه روی هم کنار درس آسانسور ایستاده بودیم(واسه خروج از آسانسور در اولویت یکسان بودیم).وقتی آسانسور به طبقه موردنظررسیداین همکلاسی قانونladies firstرو که رعایت نکرد هیچ،تازه انگار واسه خارج شدن از آسنسور مسابقه گذاشته باشن بدون هیچ ببخشیدی پریدبیرون.

چندروز پیش یکی از همکلاسی ها داشت آقای شین رو مسخره میکرد.بهش گفتم چرا همه شین رو مسخره میکنن؟درحالی که خیلی آدم ساکت و آرومیه و اصلا توی دانشگاه ندیدم به کسی بی احترامی کنه و حتی خیلی آروم میاد سرکلاس و خیلی آروم تر میره جوری که خیلی اوقات حضورش اصلا احساس نمیشه.
دوستم گفت آره راست میگی این آقای شین بخاطر مدل لباس پوشیدن عجیبش همه فکر میکنن عجیب غریبه ولی واقعا این جور نیست ولی خب مسخره به نظر میرسه.

(اولین برخورد من با آقای شین بعدازیکسال و نیم دانشگاه) چند روز پیش من و آقای شین و دوستم توی یه آسانسور بودیم.آقای شین جلوتر از ما کنار در آسانسور ایستاده بود(اولویت پیاده شدن با اون بود)موقعی که آسانسور به طبقه ای مورد نظر رسید آقای شین اومد عقب تر و یکم حالت احترام گرفت و توی سکوت سرش رو انداخت پایین و منتظر شد ما اول بریم بیرون.این حجم از احترام رو از آقای شین انتظار داشتیم.ولی خب نظرمون نسبت بهش خیلی عوض شد و فهمیدیم که شخصیت افراد به حرف دیگران و لباسشون نیست.

*آقای شین طرز لباس پوشیدنش خیلی خیلی عجیب و در محیط دانشگاه خیلی خنده داره
+امروز ظهر یه خبر ناخوشایند شنیدم که حتی نتونستم کنار درنماز خونه دانشگاه خودمو کنترل کنم وگریه کردم.دوستمم با من شروع به گریه کرد.کلاسمون شروع شده بود و باید میرفتیم کلاس.بخاطر همین سریع اشکامون رو پاک کردیم و با حالتی داغون و روحیه ای خراب به سمت دانشکده موردنظرحرکت کردیم.تو اوج غم و غصه هام بودم که یهو آقای شین رو که تو فاصله تقریبا زیادی ایستاده بود رو در نگاه اول فقط از روی تیپ عجیبش شناختم.تو اون لحظه غمم که یادم رفت هیچ از خنده داشتم منفجر می شدم:)
واقعا وقتی دیدیم بیشترناراحتیم رفت و روحیه ام شاد شد.
دوستم میگفت خوش به حال خود آقای شین،ما یه لحظه تو ناراحتیمون دیدیمش و حالمون خوب شد اون خودش هر روز که خودشو تو آینه می بینه روحیه میگیره.

++آقای شین خیلی خیلی خوبه.

سردنده شکسته:)

http://daneshjood.persiangig.com/image/IMG_0239.JPG



امروز دومین جلسه آموزش عملی رانندگیم بود.از رانندگیم همین قدربگم که وسطای آموزش(پشت فرمون بودم)مربی گفت از دنده دو برو دنده یک.نمیدونم چی شد ولی موقعی که داشتم دنده رو تعویض میکردم سردنده شکست.(قسمت دایره هست که دست روش میذاریم،اون توی جا در اومد).

مربی اولش حواسش نبود،من یه دستم به فرمون بود و یه دستمم قسمت شکسته دنده رو گرفتم سمت مربی.اونم مثل کسایی که انگارشوکه شدن و یه لحظه نمی دونن دورو برشون چی شده اول یه نگاه به دستم کرد بعدیهو گفت چیکار کردی؟ 0_0

تااینوگفت منو ومامانم شروع کردیم خندیدن.چنددقیقه فقط داشتیم می خندیدیم.خودمربی هم باهامون شروع کردبه خندیدن وگفت واقعاچطوری این کارو کردی؟


+آخرسر خودمربی دنده رو جا زد سرجاش.

++من و مامانم همچنان بهداز گذشت چندساعت ازاین واقع از شکستن دنده خندمون میگیره.

+++خداراشکر مربیم آدم خیلی خوب و خوش اخلاق و در عین حال جدی هست.خداکنه بعداز تموم شدن کلاسا بتونم خوب رانندگی کنم.

عکس های یادگاری


این نقادشی رو وقتی آمادگی می رفتم(6سالم بود)کشیدم.ذوق هنری توی این نقاشی بیداد میکنه. و همون جور که داریدمی بینید عروس رو با ظرافت تمام کشیدم.عروس و دومادم مثل این شخصیت های رماناس که دوماد چهارشونه وقد بلنده و عروس کوچیک وموچیک.



تو این عکس هم همین جور می بینید هنر آشپزی و عکاسیم رو به رخ کشیدم:)

این عکس متعلق روز تحویل سالِ و این ژله ها رو خودم ساختم و همون روزی عید این عکس شد عکس پروفایل تلگرامم.



17 اُم امتحانای پایان ترمم شروع میشه.سر سفره های افطار دعا کنید واسم تا همه درسام رو با نمره خوبی پاس بشم.مرسی:)

ترم 1و2

تو شروع شادی ولحظه پایان غمی
نیمه گمشده من،نه زیادی نه کمی
(مخاطب شعر رشته تحصیلی و دانشگاه عزیزمه:) )


من ودوستم

امروز صبح اولین کلاسم فارسی عمومی بود.قبلاهم گفتم من زیادروم نمیشه توکلاس حرف بزنم واستادهم منوصدانمیزنه کلا.

استادش جوریه که همیشه تعریف جنس زن میده وتقریباازمردهابدگویی میکنه بااینکه خودش مردِ.وکلابه دختراخیلی نگاه میکنه جوری که آدم یکم چندشش میشه.اگه قبل ازانتخاب واحددیده بودمش اصلاباهاش کلاس نمیگرفتم.بیشتردخترایی رو توکلاس صدامیزنه که مانتوکوتاه وآرایش غلیظ کردن.منم چون چادریم ویکی از دوستامم مانتوییِ ولی حجابشورعایت میکنه روکلانادیده میگیره.بعداستادِ طرز نگاه کردنش جوری که موقعی که یکی رو صدامیزنه همزمان به ده نفرنگاه میکنه وهر ده نفرمیگن استادبامنی؟

من وهمین دوستم همیشه کنارهم میشینیم.امروز استادِ گفت خانوم شما؟

من سرم آوردم بالادیدم داره منونگاه میکنه بخاطرهمین فوراسرم رو آوردم پایین و خودمو زدم به کوچه علی چپ.دوباره استادِگفت خانوم باشمام.دوباره خیلی ریزسرموآوردم بالاودیدم بعله داره منو نگاه میکنه بخاطرهمین باخودم گفتم صددرصدبامنِ.دوستمم فک کرده بوداستادبااونِ وخیلیای دیگه نیزهم.هیچی دیگه منم میخواستم خوندن داستان رو از خودم دورکنم بخاطرهمین به دوستم گفتم استادباتوِ.دوستمم فک کردواقعاراست میگم بخاطرهمین نگاهاستادکردوباعجزگفت استادبامینین؟

ودرهمین لحظه بودکه استادگفت نه بااون خانوم ص هستم:)

بعدکه به دوستم ماجرا روتعریف کردم وگفتم بخاطراینکه خودم نخونم الکی گفتم استاد باتوِ اینقدرحرص خورد وگفت دفعه دیگه استادواقعاصداشم بزنه حرف نمیزنه:)

هنوزم که هنوزِ یادکلاس صبح می افتم خندم میگیره ولی حیف که الان توکتابخونه دانشگاهم ونمیتونم بلندبلندبخندم:)

+تقریبامیشه گفت تمایلی نداشتم یکی ازهمکلاسی هاموببینم بخاطرهمین موقع انتخاب واحدهمش دعامیکردم توکلاسم نباشه.وقتی وسطای بهمن ترم شروع شددیدم خبری ازش نیست وکلی خوشحال شدم که نیست.وتاهمین هفته قبلم دلم خوش بود.تااینکه امروزمتوجه شدم تودوتاازکلاسام بوده وهست ومن متوجه اش نشدم.


عیدامسال

کارت تبریک عید نوروز جدید

سلام

سال نومبار باشه.امیدوارم سال خوب وپربرکتی داشته باشین.

عیدامسال خوب شروع شد.تقریبامیشه گفت عجیب شروع شد.بعداز سال تحویل پیام تبریک از دخترعموم دیدم که مدت هابودکه تقریبامیشه گفت قطع ارتباط کردیم(بخاطرمشکلی که بینمون پیش اومد)اگه توخیابون اگه به طوراتفاقی همدیگه رو میدیدیم باهم سلام میکردیم ولی دیگه باهاش رفت وآمدی نداشتم.منم واسش یه پیام تبریک فرستادم.فقط همین.نه بیشترونه کمتر.

بعداز سال تحویل وقتی رفتم توتلگرام به طور بچگانه واحمقانه ای توقع داشتم پیام تبریک یه نفر روببینم ولی خب بجاش پیام تبریک کسی رو دیدم که نه منو دیده ونه من دیدمش ونه هیچگونه ارتباط دیگه ای.واصلا دلیلی واسه اینکه عید رو تبریک بگه نمیدیدم وبخاطرهمین جواب پیام تبریکش رو ندادم وپیامش رو حذف کردم.بدشم واسه همکلاسی های دانشگاهم پیام تبریک فرستادم.

بعداز تلگرام رفتم سراغ واتس آپ.وجواب تبریکای دوستام رو دادم.دراین بین دیدم که یه شماره ی ناشناس هم بهم پیام داده وعید رو تبریک گفته.منم بهش تبریک گفتم وپرسیدم:شما؟

+فرشته ی تنها

من:فرشته ی تنها؟نمی شناسم.

+منظورم فرشته ی آسمونه که خیلی تنهاس.

(من دیگه حرفی نزدم اینجا)

+میتونیم باهم درارتباط باشیم.

من:قطعا نه.

+اونوقت چرا؟

(من دیگه اصلا پیامی نفرستادم واون بودکه ادامه میداد)

+چرا؟

+کجایی؟



***شماره ناشناس رو saveکردم ببینم از روی عکس پروفایل تلگرامش میتونم بفهمم کیه یانه.که دیدم اسمش رو زدهRiahوعکس پروفایلشم دخترونه اس.واقعااین چه رفتاریه؟چرایه دختر بایدبه یه شماره الکی پیام بده وبگه بیا دوست شیم؟رو چه حسابی اخه؟


****پارسال این موقع ها فکرشم نمیکردم که اسال این موقع ها درآرامش باشم و دلم شادباشه:)

خدایاشکرت.


این روزای قبل از عید


به احتمال زیادپنج شنبه عصر بادوستم نیلوفر بریم کنار دریا وفلافل سلفی بخوریم.(از همون ساندویچ فروشای دست فروشی که روی به روی میداف هستن.به قول مریم میخوایم بریم جلوی میداف).

این چند روز درس رو کلا تعطیل کرده بودم ونشسته بود پای شهرزاد دیدن.روزی چهار یا پنچ قسمت نگاه میکردم.فقط دو قسمت دیگه مونده که اونو را دیگه فرانگاه میکنم.واقعا فیلم قشنگیه.


امروز آخرین روزی بودکه رفتم دانشگاه.کلاسا خلوت بودن و خیلیا رفته بودن شهرشون.دانشگاه شلوغ رو خیلی بیشتر دوست دارم. دانشگاه با دانشجوهاشِ که جون میگیره.


+سال قبل این موقع ها استرس کنکور و خیلی چیزای دیگه رو داشتم.کارم شده بود هرشب گریه کردن از این آینده نامعلومی که همش قراره به وسیله ی کنکور رقم بخوره.یه در صد هم به این روزا فکر نمیکردم.به اینکه دانشگاهی که خیلی دور از دسترس میدیدمش الان شده خونه دومم.ومن چقدر عاشق این خونه دومم هستم.خدایا خیلی چاکرتم.مرسی مهربونم.


++میداف ی رستوران بزرگ وتاپِ که غذاهای خیلی خوشمزه وگرونی داره و من مریم پول نداریم که بریم همچین رستورانی(یعنی داریما ولی خب که دلش میاد پول چند ماتوجیبیشو که قصد داره باهاش  یه انگشترظریف طلابخره رو ناقص کنه فقط واسه یه پُِرس غذا).روبروی میداف فلافی فروشی سلفی هست که همیشه میریم اونجا ساندویچ میگیریم وخداییش کِیف دنیا رو هم میبریم:)


*عکس هایی که تواین پست گذاشتم رو چندهفته قبل که بانیلوفررفته بودیم کنار دریا گرفتم.صبح بود وهوا عالی.


قانون بیست دقیقه

امروز ساعت چهاربعدازظهرکلاس مبانی کامپیوترداشتم.بادوستام وبقیه ی هم کلاسی ها سرکلاس نشسته بودیم واز چهار هم گذشته بود ولی استادنیومد تااینکه ساعت چهار و بیست دقیقه شدواز اون جایی که ما دانشجوهای علاقه مندبه درس هستیم کلاس رو ترک کردیم و بخاطراینکه یه وقت خدایی نکرده تو راه آسانسور با استاد رو در رو نشیم همه ترجیح دادیم از پله ها بریم پایین.


+دانشکده ای که کلاس توش برگزارمیشد دو طبقه اس ولی از بس بزرگه مثل چهارطبقه میمونه وحساب کنید آسانسور خالی بود ما از پله هایی که تعدادشون اندازه پله های ساختمون چهارطبقه س اومدیم پایین وهرکسی رفت دنبال کار و زندگی خودش.


من به دوستم میگفتم مریم بیا از آسانسور بریم شاید یهو استاد اومد بعدواسه ما دوتا کلاس تشکیل میده بقیه غیبت میخورن کلی میخندیم:)  (البته به شوخی میگفتم چون خودم از اولین نفراتی بودم که از کلاس خارج شدم واز بیکارشدنمون خوشحال بودم).

بادوستم ده دیقه مسیر رو طی کردیم تارسیدیم کنار دریا و روی به لبه دیوار مانند رو به دریا نشستیم ومن گفتم تا یه عکس بگیرم (میخواستم بذارم تو وبلاگ ولی جلوی دوستم حرفی از وبلاگ واینکه وبلاگ نویسی میکنم تاحالانزدم).تاموبایلم رو از کیفم درآوردم دیدم از دوستم پیام رسیده که استادیرکلاسه0-0


من دوستم بعدازکلی خندیدن با دو خودمون رو رسوندیم به دانشگاه(فک کنم ساعت 5شده بود ونیم ساعت تاشروع کلاس بیشتر وقت نبود).خلاصه با هرجون کندنی بود جلوی خندیدنمون رو گرفتیم ورفتیم سرکلاس.من که سرم پایین بود ولبام رو بهم فشارمیدادم که صدای خنده ام بلندنشه واصلانگاه دوستمم نمیکردم چون اون موقع دیگه عمرا اگه میتونستم جلوی خنده ام رو بگیرم و دوستم نیز هم.

ازبس جلوی خندمون رو گرفته بودیم که حتی نمیتونستیم دهنمون رو باز کنیم وحرف بزنیم بخاطرهمین وقتی داشتیم دو قدمی استاد ردمیشدیم و اونم درسکوت داشت نگاهمون میکردقید سلام کردن باهاش رو زدیم.


بعداز کلاس دوستم گفت موقع واردشدن توی کلاس همه رگشته بودن و آماده خنددیدن بودن ولی دوستم اخم کرده بوده وپشت سرشم من سرم پایین بودبخاطرهمین همه خنده اشون رو قورت داده بودن.


+صبح واسه اولین کلاسمون که ادبیات بود هم بعداز ربع ساعت که استادنیومدهمه کلاس رو ترک کردیم ولی توی راهرو یهو استادجلومون ظاهرشدو گفت:کجا؟

یکی از پسرا که جلوتر ازهمه بودگفت:استادشمانیودین ما فکر کردیم شما کلاس رو اشتباهی رفتین بخاطرهمین اومدیم دنبال شما


(اخه فقط جلسه اول کلاسمون یجا دیگه بودولی الان چندجلسه از تغییرکلاس گذشته)

:)

ماهمه داشتیم یواش یواش میخندیدیم.استادگفت نه اشتباه نرفته بودم شما بریدمنم میام واینگونه بودکه ما بازهم رفتیم سرکلاس.

+فک کنم استادِ داشت میرفت دستشویی آخه نزدیک دستشویی جلومون ظاهرشد:)


++سی نفر دانشجو باکیف و وسایلمون داشتیم میرفتیم دنبال استادبگردیم.آیا این دلیل قانع کننده ای بود؟



آدم وحوا

استاد حقوق اجتماعی وسیاسی در حال توضیح دادن اینکه انسان موجودی اجتماعیست

+استاد:انسان در اجتماع متولدمیشود،دراجتماع رشدمیکند ودراجتماع هم میمیرد.وهمیشه همین گونه است مگر درمورادی خاص مثل حضرت عیسی که دراجتماع تولد نشد(حضرت مریم موقع زایمان به بیرون از شهر رف بود)ولی حضرت عیسی هم در اجتماع رشدکرده ونمیتوان انسانی یافت که بدون قرار گرفتن دراجتماع رشدوپیشرفت کرده باشه.شمامیتونید مثالی خلاف این حرف بیارید؟

_من(درحس حال خودم وباصدایی آروم):حضرت آدم و حوا :|

وکلاسی که در کمتر از یک ثانیه منفجرشدازخنده:)

+استاد رو به من در حال خندیدن:جوابت خیلی دندون شکن بود(ودرحال که درتعداد دندون ها که 32 دوتاس یا 28تاشک داشت)جوابت مثل مشت محکمی هر 28 تا دندنمون رو ریخت توی گلومون:)


++موقعی که استاداشت توضیح میداد قبل ازاینکه اسمی از حضرت آدم وحوا بیارم اصلا فکرشو هم نمیکردم که جوابم مچین واکنش طنزی داشته باشه:)

خیلی سرکلاسش خوش گذشت.

+++امروز توی کتابخونه دانشگاه قسمت اول شهرزادرو دانلودکردم.الین باربودفیلم شهرزاد میدیدم وقسمت اولش که خیلی خوب بود.فردااگه شدمیرم قسمت های دیگه اش رو هم دانلودمیکنم.

میرم که از دیوانه بازی دست بردارم


قبل شروع بایدبگم که عنوان این پست برمیگرده به تصمیمی که همین چنددقیقه پیش گرفتم وبایدباهاش کناربیام(نمیدوم میتونم یانه)وهیچ ربطی به خاطراتی که مینویسم نداره(شایدم داشته باشه ولی خب کسی متوجه نخواهدشدمطمئننا).


دیروز بافاطمه رفتیم دانشگاه،اوین کلاسمون فارسی عمومی بود.حدودبیست نفراومده بودن واستادمون هم استادخوبی بودوگفت هرکس هرشعری که بلدِ بخونه که منم دو شعرخوندم که درادامه مطلب میذارمشون.موقع خوندنشون خیلی استرس داشتم آخه از حرف زدن تو کلاس دانشگاه جلوی دیگران خیلی جالت میکشم ویکی از ترسناک ترین کابوسام ارائه هایی هستندکه ترم بعدگریبان گیرم میشن.میخوام تلاشموبکنم تا توکلاس ادبیات بتونم توی بحث هاشرکت کنم وخجالتم از بین بره.

+فاطمه دوستم میگه وقتی استرس داری(مثل دیروز سرکلاس فارسی یا ترم قبل سرکلاس انگلیسی)تُن صدات بلندمیشه.که البته خودمم قبول دارم وحتمابایدتموم تلاشمودرجهت رفع ای مشکل انجام بدم.اخه وقتی استرس دارم یاخجالت میکشم صدام میگیره ونمیتونم حرف بزنم بخاطرهمین موقع حرف زدن برای اینکه صدام دربیادمجورم بلندترحرف بزنم(البته نه خیلی بلندا...ولی خب بلندِ دیگه)

شنبه توی گروه کلاسیمون بچه هاگفتن کلاساتشکیل نمیشه وخیلی ها هم گفتن نمیان دانشگاه.منم پرسیدم که واقعایعنی تعطلیله ویکشون گفت:بله(همین یکیشون چون فکر میکرد دانشگاه تعطیله قصدنداشت این هفته رو بیاد دانشگاه).
منم گفتم:کی گفت که تعطیلِ(میخواستم مطمئن شم)
و اونم گفت:بچه هاگفتن...حالاشمامیخوای یکم تحقیق کن تامطمئن بشید(نمیدونم مسخره کرد یاجدی گفت...ولی بهش نمیخوره آدمی باشه که مسخره کنه).
گذشت ومن یکشنبه بادوستم گفتیم پوسیدیم ازبس توخونه موندیم بیابریم دانشگاه فوقش کلاساتشکیل نمیشه،میریم کناردریا.که دانشگاه دوتاازکلاسای صبح تشکی شد وبعدش چون حوصلمون نبودبمونیم واسه کلاسای بعدزظهربخاطرهمین اومدیم خونه.
بعداز دانشگاه تو گروه کلاسیمون پیام دادم وگفتم :((امروز کلاس تشکیل شد وهرکلاسم بیست نفری اومده بودن ودانشگاهم تعطیل نیست)).

امروز صبح موقعی که داشتم وارددانشکده علوم پایه میشدم دیدم همونی که گفته بود بریدتحقیق کنید تامطمئن تر بشیدهم اومده بود دانشگاه (توکلاس من نبود)ولی در کل کلاساتشکیل نشد :(  (الان بنظرتون این فرد منو فحش میده که اول صبح کشوندمش دانشگاه؟)
+یعنی چندنفردیگه بخاطرپیام(دانشگاه تعطیل نیست )من اومدن دانشگاه ومنونفرین کردن؟

++فرداهم قصد دارم برم دانشگاه چون چندتااز کلاسای فردا رو مطمئنم که تشکیل میشن.
+++از قورباغه های دانشگاه عکس گرفتم(کلیــــــــک).

++++تو دانشگاه ما برعکسِ...هفته ی اول دانشجوسرکلاس حاضرمیشه ولی استادنمیاد.

+++++امروز با دوستم مریم رفتیم کناردریا(نزدیک دانشگاهمون).

   
Designed By Erfan Powered by Bayan